Afgelopen weekend viel voor mij - en met mij nog vele andere mensen in de wereld - het officiële startschot van een nieuw seizoen vol met verrassingen en hoogtepunten. Maar daarnaast zullen ook decepties en mogelijk zelfs vernederingen langskomen.
Natuurlijk heb ik het over het nieuwe schaatsseizoen dat met het KPN NK Schaatsen vrijdagmiddag in Heerenveen zijn start vond. Ook in andere schaatslanden werden wedstrijden gehouden, zoals in Amerika en Canada. Noorwegen hield zijn NK tegelijkertijd met Nederland en dus is er direct iets te vergelijken.
Toch begin ik met het mooie moment afgelopen vrijdagmiddag. Sven Kramer maakte zijn rentree na achttien maanden afwezigheid door een bovenbeen blessure. Hij schaatste een heel degelijke vijf kilometer en werd - toch wel enigszins verwacht - verslagen op 'zijn' afstand. Hij had deze sinds 2007 niet meer verloren.
Om even je geheugen op te frissen: 10 november 2007 schaatste Sven een mooie race en benaderde zijn wereldrecord met enkele tienden van een seconden. Enrico Fabris reed de rit daarna enkele tienden onder het wereldrecord van Sven Kramer. In de week daaropvolgend werd er in Calgary opnieuw een vijf kilometer geschaatst. Sven, die reed in de rit voor Fabris, verpulverde het wereldrecord door een tijd van 6.03.32 te rijden: vier seconden onder het 'oude' wereldrecord van de Italiaan - die ook zijn eigen tijd verbeterde, maar het was te weinig.
Sven reed in Heerenveen een mooie 6.19 en werd daarmee derde, een plek die hij niet goed vond. Hij gaf zijn bronzen medaille zelfs weg! Bob de Jong werd tweede en Jorrit Bergsma, de marathonschaatser, werd eerste. Op de tien kilometer, de afsluitende afstand op zondagmiddag, stonden dezelfde drie mensen op het podium in een iets andere volgorde. Bob de Jong pakte de titel, zijn zestiende nationale medaille op deze afstand sinds 1995. Jorrit Bergsma werd tweede en Sven Kramer derde. Alledrie waren ze zeer tevreden met het resultaat.
Op de langere afstanden bij de vrouwen was er een grote verrassing. Zaterdag won de 17-jarige Pien Keulstra een gouden medaille op de drie kilometer. Net als vele andere schaatssters haalde ze een hap van haar PR. Diane Valkenburg en Ireen Wüst werden resp. tweede en derde.
Een dag later, op haar achttiende verjaardag die in een vol Thialf werd gevierd, pakte ze ook nog 'even' de titel op de vijf kilometer voor Carlijn Achtereekte en Annouk van der Weijden. Toch zullen we dit seizoen weinig terugzien van de juniore, want ze heeft aangegeven het juniorencircuit in te gaan. Zoals ze zelf ook al aangaf: "Als ik goed blijf rijden, komen die grote wedstrijden vanzelf." Iemand om in de gaten te houden dus!
De 500 meters voor zowel de mannen als de vrouwen waren een genot om naar te kijken.
Bij de mannen werd de eerste race gewonnen door Jan Smeekens, met tweetiende van een seconde voorsprong op Michel Mulder. De tweede race werd gewonnen door Ronald Mulder, voor zijn broer Ronald en Jan Smeekens werd derde. Laatsgenoemde hield echter een honderste van een seconde over en werd daarmee kampioen, voor Michel Mulder en Stefan Groothuis.
Bij de vrouwen won Thijsje Oenema beide races en pakte daarmee de titel. Margot Boer en Annette Gerritsen werden tweede en derde.
De kilometers waren een prooi voor Thijsje Oenema en Stefan Groothuis.
De schaatsmijl, het koningsnummer, werd gewonnen door Stefan Groothuis, geflankeerd op het podium door Kjeld Nuis en Sjoerd de Vries. Bij de vrouwen pakte Ireen Wüst het koningsnummer, voor Marrit Leenstra en Diane Valkenburg.
Tot zover het nieuws uit Nederland. In Duitsland is Claudia Pechstein terug na een tweejarige schorsing en claimt direct 'even' de titel op de 3 en 5 kilometer, evenals zilver op de 1500 meter en brons op de 1000 meter. Vier afstanden geschaatst, vier medailles. Klinkt goed, nietwaar? Het kan nog beter!
Hege Bøkko pakte zilveren medailles op alle afstanden in Noorwegen, enkel haar tweede 500 meter finishte ze als derde. Ida Njåtun werd eerste op de 500, de 1000, de 1500 en de 3000 meter. Mari Hemmer pakte het goud en de titel op de langste afstand. Houd Ida Njåtun ook in de gaten.
De broer van Hege, Harvard, werd kampioen op de 10 kilometer met een tijd bijna veertig tellen na Bob de Jong en dertig tellen na Sven Kramer. Ook op de vijf kilometer werd hij kampioen met een tijd waarmee hij in Nederland slechts twaalfde zou worden. Ook de 1500 meter pakte hij.
Over twee week begint het echte circus pas. De WorldCup wedstrijd van Chelyabinsk, Rusland en een week later in Astana, Kazachstan moeten de toon zetten voor een nieuw seizoen met als hoogtepunten het WK Allround met een - hopelijk - betere Sven en Ireen in Moskou, het WK Sprint in de 'schaatstempel' Calgary en de WK Afstanden in Heerenveen eind maart.
Houd dit jaar bij de langere afstanden bij de vrouwen vooral rekening met de Tsjechische Erbanova en Sablikova, Pechstein en Beckert en de Amerikaanse Rookard (naast de Nederlandse vrouwen)
Bij de mannen mag je opletten op de Rus Skobrev, de NieuwZeelander Dobbin, de Amerikaan Kuck, de Italiaan Fabris, de Noor Bøkko, de Fransman Contin en de Koreaan Seung-Hoon Lee. Een mooi internationaal gezelschap.
We gaan kijken.
Natuurlijk heb ik het over het nieuwe schaatsseizoen dat met het KPN NK Schaatsen vrijdagmiddag in Heerenveen zijn start vond. Ook in andere schaatslanden werden wedstrijden gehouden, zoals in Amerika en Canada. Noorwegen hield zijn NK tegelijkertijd met Nederland en dus is er direct iets te vergelijken.
Toch begin ik met het mooie moment afgelopen vrijdagmiddag. Sven Kramer maakte zijn rentree na achttien maanden afwezigheid door een bovenbeen blessure. Hij schaatste een heel degelijke vijf kilometer en werd - toch wel enigszins verwacht - verslagen op 'zijn' afstand. Hij had deze sinds 2007 niet meer verloren.
Om even je geheugen op te frissen: 10 november 2007 schaatste Sven een mooie race en benaderde zijn wereldrecord met enkele tienden van een seconden. Enrico Fabris reed de rit daarna enkele tienden onder het wereldrecord van Sven Kramer. In de week daaropvolgend werd er in Calgary opnieuw een vijf kilometer geschaatst. Sven, die reed in de rit voor Fabris, verpulverde het wereldrecord door een tijd van 6.03.32 te rijden: vier seconden onder het 'oude' wereldrecord van de Italiaan - die ook zijn eigen tijd verbeterde, maar het was te weinig.
Sven reed in Heerenveen een mooie 6.19 en werd daarmee derde, een plek die hij niet goed vond. Hij gaf zijn bronzen medaille zelfs weg! Bob de Jong werd tweede en Jorrit Bergsma, de marathonschaatser, werd eerste. Op de tien kilometer, de afsluitende afstand op zondagmiddag, stonden dezelfde drie mensen op het podium in een iets andere volgorde. Bob de Jong pakte de titel, zijn zestiende nationale medaille op deze afstand sinds 1995. Jorrit Bergsma werd tweede en Sven Kramer derde. Alledrie waren ze zeer tevreden met het resultaat.
Op de langere afstanden bij de vrouwen was er een grote verrassing. Zaterdag won de 17-jarige Pien Keulstra een gouden medaille op de drie kilometer. Net als vele andere schaatssters haalde ze een hap van haar PR. Diane Valkenburg en Ireen Wüst werden resp. tweede en derde.
Een dag later, op haar achttiende verjaardag die in een vol Thialf werd gevierd, pakte ze ook nog 'even' de titel op de vijf kilometer voor Carlijn Achtereekte en Annouk van der Weijden. Toch zullen we dit seizoen weinig terugzien van de juniore, want ze heeft aangegeven het juniorencircuit in te gaan. Zoals ze zelf ook al aangaf: "Als ik goed blijf rijden, komen die grote wedstrijden vanzelf." Iemand om in de gaten te houden dus!
De 500 meters voor zowel de mannen als de vrouwen waren een genot om naar te kijken.
Bij de mannen werd de eerste race gewonnen door Jan Smeekens, met tweetiende van een seconde voorsprong op Michel Mulder. De tweede race werd gewonnen door Ronald Mulder, voor zijn broer Ronald en Jan Smeekens werd derde. Laatsgenoemde hield echter een honderste van een seconde over en werd daarmee kampioen, voor Michel Mulder en Stefan Groothuis.
Bij de vrouwen won Thijsje Oenema beide races en pakte daarmee de titel. Margot Boer en Annette Gerritsen werden tweede en derde.
De kilometers waren een prooi voor Thijsje Oenema en Stefan Groothuis.
De schaatsmijl, het koningsnummer, werd gewonnen door Stefan Groothuis, geflankeerd op het podium door Kjeld Nuis en Sjoerd de Vries. Bij de vrouwen pakte Ireen Wüst het koningsnummer, voor Marrit Leenstra en Diane Valkenburg.
Tot zover het nieuws uit Nederland. In Duitsland is Claudia Pechstein terug na een tweejarige schorsing en claimt direct 'even' de titel op de 3 en 5 kilometer, evenals zilver op de 1500 meter en brons op de 1000 meter. Vier afstanden geschaatst, vier medailles. Klinkt goed, nietwaar? Het kan nog beter!
Hege Bøkko pakte zilveren medailles op alle afstanden in Noorwegen, enkel haar tweede 500 meter finishte ze als derde. Ida Njåtun werd eerste op de 500, de 1000, de 1500 en de 3000 meter. Mari Hemmer pakte het goud en de titel op de langste afstand. Houd Ida Njåtun ook in de gaten.
De broer van Hege, Harvard, werd kampioen op de 10 kilometer met een tijd bijna veertig tellen na Bob de Jong en dertig tellen na Sven Kramer. Ook op de vijf kilometer werd hij kampioen met een tijd waarmee hij in Nederland slechts twaalfde zou worden. Ook de 1500 meter pakte hij.
Over twee week begint het echte circus pas. De WorldCup wedstrijd van Chelyabinsk, Rusland en een week later in Astana, Kazachstan moeten de toon zetten voor een nieuw seizoen met als hoogtepunten het WK Allround met een - hopelijk - betere Sven en Ireen in Moskou, het WK Sprint in de 'schaatstempel' Calgary en de WK Afstanden in Heerenveen eind maart.
Houd dit jaar bij de langere afstanden bij de vrouwen vooral rekening met de Tsjechische Erbanova en Sablikova, Pechstein en Beckert en de Amerikaanse Rookard (naast de Nederlandse vrouwen)
Bij de mannen mag je opletten op de Rus Skobrev, de NieuwZeelander Dobbin, de Amerikaan Kuck, de Italiaan Fabris, de Noor Bøkko, de Fransman Contin en de Koreaan Seung-Hoon Lee. Een mooi internationaal gezelschap.
We gaan kijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten