Ik ben soms best wel een gamer. Ik speel regelmatig spelletjes op de computer, mijn gameconsole en ook - bij wijze van uitzondering - wel eens op tafel. Het ene moment race ik door de straten van een willekeurige stad terwijl de politie achter mij aan scheurt. De sirenes zijn oorverdovend hard en via de politieradio hoor ik dat er wellicht een helikopter ingezet gaat worden.
Het andere moment houd ik online mijn boerderijtje bij. Het hennetje legt enkele malen per dag eieren, het onkruid en het ongedierte verschijnt af en toe - waarna ik het weer weghaal - en soms is het tijd om iets te oogsten.
De zeldzame keren dat ik echt met anderen een spel doe - niemand hier thuis vind spelletjes echt leuk - dan is het al een potje monopoly, poker of klaverjassen. En heel soms Cluedo. Want wat is nu leuker dan een moord op te lossen?
Ook geniet ik stiekem om soms een moordje te plegen. Soms met de wapens van nu, schietend in het wilde weg of gericht, soms met het zwaard of te paard iemand omver te kegelen. En natuurlijk, één der mooiste momenten achter een gameconsole: het moment dat je iets helemaal goed beheerst!
Zoals bijvoorbeeld bij Guitar Hero. Je speelt zelf op een ‘gitaar’ en speelt mee met Queen, de Beatles of Green Day. Ik schep er een waar genoegen in om - weliswaar achter gesloten deur - luidkeels mee te jubelen en tegelijkertijd om het moeilijkste niveau mee te spelen. Mijn uitlaatklep eerste klas!
Maar het mooiste moet nog komen: Er is - al heel erg lang trouwens - een spel waarmee je echt alles kan wat je in het echte leven ook kan! Alles!
Noem maar op, het kan in het spel. Even een paar voorbeeldjes:
- Eten? De koelkast zit vol met eten en drinken!
- Een boek lezen? De boekenkast is dichtbij!
- Slapen? Als je een bed hebt, kan het!
- Naar de wc gaan? Met het toilet kan het!
- Klussen? Waarop niet?
- Zelf iets moois maken? Natuurlijk kan het, je kan het zelfs verkopen!
- Muziek maken? Kies maar uit! Piano, gitaar, drums, viool…
- Een spelletje doen? Noem het spel maar op, je kan het!
- Een carrière beginnen? Tientallen om uit te kiezen!
- Boodschapjes doen? Er zijn winkels genoeg!
- Studeren? Het kan er, op meerdere plekken zelfs!
Je kan zelfs vriendschap sluiten met anderen, trouwen, kinderen krijgen… Slapen, wakker worden, koken, de krant lezen, rekeningen betalen, lichten aan- en uitdoen… Zelfs kan je met het spel op vakantie gaan! Wintersport, bakken op het strand of lekker kamperen in de wijde natuur… zelfs dat kan met het spel.
Het lijkt het echte leven wel!
Het enige wat je maar hoeft te doen is een fictief personage maken - welke best gebaseerd mag zijn op echte personen - en met hem of haar gaan spelen. Ga vanuit je luie stoel met je persoontje aan het werk, laat hem de politiek in gaan of haar lekker op de kinderen passen. Eten opdienen, even douchen en naar bed om de volgende ochtend een stukje te gaan joggen…
Je hoeft je huis niet meer uit om alles te kunnen doen. Niet meer op vakantie, naar het werk, op de kinderen letten, lezen, leren, slapen… Je personage doet het allemaal toch al?
Toch moet je bij het spel wel opletten: je karakter moet genoeg eten, soms naar de wc of zich douchen, slapen en contact hebben met anderen. En natuurlijk moet je huisje er een beetje mooi uitzien, het moet geen zwijnenstal zijn…
Je zou haast vergeten dat je naast het spel zelf ook wat moet eten, en ook moet slapen.
Of zou er iemand zijn die jou opdrachten geeft door met de muis iets aan te klikken? Een muisklik voor schrijven, een muisklik voor muziek aanzetten en even later weer uit te zetten? Een muisklik die er voor zorgt dat je boodschappen doe of de auto pakt om naar het werk te gaan? Een enkele klik die je leven bepaalt? Iemand die met de muis jou rondjes kan laten lopen? Iemand die controleert wat je doet?
Een rare gedachte dat je niet zelf bepaalt wat je doet. Dat iemand aan jouw touwtjes kan trekken. Jij, een marionet. Een handpop. Een fictief personage.
Dat je niet meer in staat bent om zelf na te denken, dat alles voor je wordt bepaalt. Je hebt geen gedachten anders dan die van diegene die je bestuurd…
Zie je het voor je?
Echt waar?
Jij, die helemaal niets meer uit jezelf kan doen?
Alleen maar orders volgend?
Zie je het?
Denk dan nu eens aan kinderarbeid. Kinderen die geen eigen leven leiden. Of eigenlijk, kinderen die lijden. Elke dag lange tijd aan het werk voor een schijntje. Belachelijk niet?
Niet zelf kunnen beslissen wat ze willen. Niet zelf kunnen en mogen spelen. Geen kind kunnen zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten