Lol met reclame’s

'Dames en heren, jongens en meisjes, wat fijn dat jullie kijken naar deze nieuwe TellSell reclame. Het is feest want we hebben een nieuwe, unieke, eenmalige aanbieding waar u geen genoeg van kan krijgen.'

Presentator Mike kijkt strak naar de camera, alsof hij iedereen thuis ziet. Vrij beangstigend, maar ook enigszins geruststellend. Zijn stem met zijn onmiskenbare Amerikaanse accent is een verschrikking om naar te luisteren.

'Maar eerst stel ik u voor aan onze fantastische gast. Het is iemand die u allemaal kent, een filmster, acteur en sinds kort zelfs een schrijver:

Dames en heren: Mr. T!'

Een oorverdovend applaus klinkt van de tribunes terwijl Mr. T het podium op komt lopen.

'Dankjewel Mike, het is goed om hier weer te zijn. Hallo allemaal!' Hij zwaait naar het publiek en de mensen thuis.

'Mr. T,' begint Mike, 'Moet je eens zien!' Hij pakt iets van de tafel voor hem.

'Hee Mike, wat heb je daar nou?', zegt Mr. T.

'Ik heb iets heel bijzonders. Iets waar de wereld al lang op zit te wachten.'

'Ongelooflijk, vertel ons snel wat het is...'

'Ik heb een wit vierkant materiaal en een stokje. U zult zich wel afvragen, wat is dit nu weer.'

'Ja Mike, laat ons niet in spanning...'

'Als ik met dit stokje over het witte materiaal beweeg, dan verkleurt het op de plek waar ik met het stokje over heen ben gegaan.'

'Ongelooflijk...' Het publiek laat met enkele 'ooohs' en 'aaahs' hun nieuwsgierigheid merken.

'Ja,' gaat Mike verder, 'maar dat is nog niet alles. Als ik met het stokje, wat overigens een Pen heet, een letter, zoals je die normaal op het scherm ziet, op het materiaal teken...'

'Ongelooflijk, ik begin het te snappen... dus als je meerdere letters neerzet kan je gewoon lezen *zonder* dat je een beeldscherm nodig hebt.'

'Inderdaad, jij snapt het. Als dat geen wonderlijke uitvinding is; het materiaal heet trouwens Papier.'

'Ongelooflijk, en je hebt helemaal geen stroom nodig, Mike?'

'Nee, geweldig he, er zitten zelfs geen batterijen of accu in.'

'Nou, nou, nou zeg. Onvoorstelbaar.'

'Ha, Mike, je klapt het dicht. Dat kan mijn notebook ook.'

'Nee, dit is anders, je kan het zovaak vouwen als je wilt tot het de door jouw gewenste afmeting heeft.'

'Oooh, Mike je gaat maar door en het wordt kleiner en kleiner.'

'Ja, nu past het zelfs in mijn portefeuille.'

'Ongelooflijk, dus ik kan het altijd bij me dragen.'

'Kom eens Mike, mag ik het eens vasthouden.'

'Maar natuurlijk, ga je gang.'

'Maar dit is ongelooflijk, het weegt bijna niets.'

'Dat klopt, het weegt 100 maal lichter dan het kleinst verkrijgbare notebook. Dat komt natuurlijk omdat er geen accu in zit.'

'Nee, nee, je droomt niet, knijp maar flink in je arm. Kijk, ik vouw het weer uit en....'

'Maar Mike, wat doe je nu??'

'Nee, dat kan niet, je scheurt het papier doormidden.'

'Dit materiaal is zo geweldig. Kijk, ik houd de helften gewoon tegen elkaar aan en je kan het gewoon weer lezen.'

'Ongelooflijk, dat moet je met een diskette niet proberen, ha ha ha.'

'Maar wat doe je nu? Nee, niet doen, niet doen!! Je gaat er zomaar op staan springen.'

'Ongelooflijk, en je kan het nog steeds lezen!!'

'Stel je voor zeg, als je zo op je monitor zou gaan springen.'

'Ongelooflijk, wat een uitvinding! Zeg Mike, hoe lang kan je papier eigenlijk bewaren?'

'Nou, veel langer dan een diskette of hard-disk waarvan de magnetische gevoeligheid op den duur verdwijnt.'

'Ongelooflijk, wat een wonderlijke uitvinding.'

'Maar dat is nog niet alles!'

'Nee???'

'Je kan het overal mee naar toe nemen, je kan het gebruiken bij hoge en lage temperaturen. En als je het niet meer nodig hebt, kan je altijd nog je neus erin snuiten en...'

'Ja Mike, ongelooflijk...' Mr. T denkt even na.

'Zeg Mike, maar dat zou betekenen dat we op een dag helemaal geen beeldschermen, computers en notebooks meer nodig hebben!?!'